ZURICH Zurich heeft een beetje een atypische parkeerplek: ingeklemd tussen de A7 richting Bolsward en de A31 naar de Afsluitdijk. Vol met bedrijfswagentjes, carpoolauto’s en een enkele toerist.

De interliners die tussen Friesland en Noord-Holland pendelen, hebben er een stop. Je kunt er tanken en een hapje eten bij wegrestaurant HarTeluk. Donderdagmorgen tegen elven rijden drie Belgische auto’s achter elkaar het ruime parkeerterrein op, elektrische fietsen achterop. De passagiers zijn drie bevriende stellen die de Elfstedentocht fietsen.

„We zijn maandag begonnen in Holwert en hebben Leeuwarden en Dokkum gehad”, steekt Dominique Weyen (61) van wal. Waar de route hen vandaag brengt? Dominique roep zijn kameraad Filip erbij, de reisleider van het gezelschap. „Bolsward, Franeker en Harlingen. Morgen doen we Sneek en IJlst, zaterdag Hindeloopen en Workum en zondag Stavoren. Dan hebben we ze allemaal gehad, toch?”, vertelt Filip Vrancken (61). Alleen Sloten ontbreekt in zijn rijtje. De komende drie nachten slapen ze in Wijckel.

De Belgen, afkomstig uit dorpjes in (Belgisch) Limburg, hebben alles zelf uitgestippeld. Filip: „Dan heb je wat meer vrijheid. Bij een georganiseerde trip moesten we de koffers al om 9 uur ingepakt hebben. Dat vonden we wat vroeg. Ook fiets je dan maar 40 kilometer per dag. Nu doen we er 60, 70. Dat is prima te doen.”

De mannen vinden het Friese landschap tot nu toe heel gevarieerd. Filip: „De fietspaadjes langs het water met de bruggetjes.” Dominique noemt Leeuwarden „heel proper”. Ook de terrasjes kunnen hen bekoren. Daar wil zijn vrouw An (61) nog wel iets over kwijt. „Oranjekoek moest zo lekker zijn, hoorden we, dus dat hebben we geprobeerd, maar dat viel tegen.” De streekbiertjes vallen dan wel weer in de smaak. Twintig minuten later arriveert de BMW met 33 jaar oude Knauscaravan van Arie (68) en Annemieke (63) Pierneef voor een koffiestop. Het echtpaar uit Castricum is onderweg naar het Groningse Winsum waar ze een stukje van het Pieterpad gaan lopen, samen met hun dochter uit Amsterdam.

Annemieke: „We zijn ooit in een kerstvakantie met het Pieterpad begonnen, ergens in het midden waar het niet zo kaal was. Nu het goed weer is, kunnen we mooi de eerste etappes doen.” Een minivakantie dus. De twee zijn net terug uit Canada waar ze drie weken in een camper rondreden. Daar zagen ze zwarte beren. Annemieke: „Eén liep pal voor de camper langs. Nee, daar hoeven we hier niet bang voor te zijn”, zeggen ze lachend.

Een paar kilometer verderop ligt verzorgingsplaats Wildinghe langs de A7. Het elektrische laadstation hier noopte de Duitse Mike Legters (47) tot een stop. De Duitser is met zijn vriendin Britta Paskert (48), dochter (14), hond Nala en vrienden Christine en Alex op weg naar hun geliefde Texel.

Het wordt zijn tiende bezoek aan het Waddeneiland. „Ik ben er als kind vaak met mijn ouders geweest. Zij zijn ook net weer terug”, vertelt de man – met Nederlandse vader uit Borculo – die in de buurt van Münster woont. De twee gezinnen staan acht dagen op een camping op het eiland. Mike en Britta zijn ook weleens op de Duitse eilanden Sylt en Norderney geweest, maar Texel blijft bovenaan staan. „Vanwege het landschap, het strand, het fietsen”, verklaren ze.

Ze zijn die ochtend om half 7 vertrokken. Voor ze de Afsluitdijk op gaan, wil Mike de batterij helemaal vol hebben. „De laadmogelijkheden op Texel zijn slecht. Dan hoeven we op de terugweg niet zo vaak te stoppen.”

Ines Jonker

Bolsward Nieuwsblad