BOLSWARD Koning Willem-Alexander kreeg tijdens Koningsdag in Dokkum een rood-wit jasje dat hij kon aantrekken tijdens de schaatstocht. Een knipoog naar het jasje dat hij droeg tijdens de tocht van 1986. Zeven vragen over het nieuwe collector’s item van Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden.

Wat voor jasje is dit?
Dit jasje is geïnspireerd op het jasje dat de toenmalige kroonprins droeg tijdens de Elfstedentocht van 1986. Dit deed hij als 18-jarige onder de schuilnaam W.A. van Buren.

Wie is de ontwerper?
Conchita de Groot uit Bolsward is de ontwerper van het jasje. Hoe duur het precies is geweest, laat de organisator niet los, maar De Groot heeft in uren uitbetaald gekregen en geld gekregen voor de stoffen. „En it hat in hiele protte rom opsmiten. Ik sjoch it jaske oeral yn de media”, zegt Wini Weidenaar, bestuurslid communicatie en publiciteit van de Koninklijke Vereniging de Friesche Elf Steden. De Groot was ook een van de kostuummakers van de musical De Tocht. Zo kwam Weidenaar, die de communicatie deed voor De Tocht, bij De Groot terecht.

Wie bedacht het idee om een jasje te geven als verjaardagscadeau?
Het idee is voortgekomen uit een brainstormsessie van de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden, verduidelijkt Weidenaar. Ze wilden graag iets dat zou opvallen. „De kening praat altyd oer de Alvestêdetocht. Dêrmei woene wy as feriening écht ús momint pakke.” Uit de sessie kwamen meer ideeën: een kruisje op een sokkel bijvoorbeeld. Maar dat was bijna niet uit te voeren, aldus Weidenaar.

Het originele jasje dat de koning aanhad tijdens de Elfstedentocht was een Marlboro-jack. Waar is dat logo gebleven?
Dat kon er niet op, aangezien ze geen merken mochten promoten. „En dan hie er it sawisa net oandien”, denkt Weidenaar. In plaats van het tabaksmerk staat er nu ‘Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden’. Dat en de naam W.A. van Buren op de achterkant zijn de enige aanpassingen vergeleken met het originele jack.

Was er van tevoren ‘koninklijk’ contact over het jasje?
De organisatie van Koningsdag in Dokkum had contact met het Koninklijk Huis over de protocollen, ook over het jackje. Een grappig feitje: de vereniging mocht het jasje niet aan de koning geven. Het moest naast de schaatsen liggen, zodat hij zelf kon bepalen of hij het wilde oppakken of niet. Waarom? Geen idee, zegt Weidenaar. Maar ze lieten niks aan het toeval over. Ze legden een foto op het jasje van de toenmalige kroonprins die in 1986 de tocht reed. „Wisten wy folle oft er noch wist hokker jaske oft er oan hie.”

En toen was het afwachten: gaat-ie het aandoen?
Hij pakte het op, en toen dacht Weidenaar een seconde dat de koning het weer ging terugleggen. „Mar doe die er gelokkich syn eigen jaske út. In prachtich momint.” Ook wilde de vereniging graag kinderen op het ijs, tegelijkertijd met de koning. Want dat zijn per slot van rekening de toekomstige Elfstedenrijders. Maar dat zat er niet in. „Dat wie te spannend. Miskien wiene se bang dat in bern de kening omfalle litte soe.”

En? Ligt het jack nu in de koninklijke kledingkast?
„In stêflid hat it meinommen! Dus miskien krijt it aansen wol in plakje. Dat soe dochs moai wêze?”

Stel dat de tocht der tochten weer een keer doorgaat: doet de koning dan mee?
„Hy kin noch goed ride, seach ik. Hy koe sels oerstappe. Dus komt it gau? Dan tink ik it wol. Hy is noch lid.”

Roos Tuinenburg